امروز: چهارشنبه 03 بهمن 1397 برابر با 23 ژانویه 2019

پرتال آموزش مجازی رویان

پرتال آموزش مجازی رویان

نشانی وبگاه: http://www.vri.ir
دوشنبه, 17 دی 1397 20:18

به نام خداوند بخشنده مهربان

در سال 1913 مهندسی فرانسوی به نام ماکسیمیلیان رینگلمن2 عملکرد اسب ها را مورد بررسی قرار داد. او به این نتیجه رسید که قدرت 2 اسب وقتی که یک کالسکه را می کشند 2 برابر قدرت یک اسب وقتی همین کار را می کند نیست. او که از این نتیجه متعجب شده بود دامنه تحقیقش را به انسان ها گسترش داد.
او نیرویی را که چند مرد در کشیدن یک طناب به کار می بردند اندازه گیری کرد. به طور متوسط وقتی دو نفر طنابی را با هم می کشیدند، هرکدام 93 درصد از نیرویشان را به کار می گرفتند و وقتی سه نفر می شدند این میزان به 85 درصد می رسید. وقتی تعدادشان هشت نفر شد، فقط 49 درصد از قوایشان را صرف کار کرده بودند. در قلمرو علم، این پدیده «تن پروری اجتماعی» نامیده شد. این پدیده در زمانی که عملکرد فردیست قابل مشاهده نیست!
در اصل تنبلی گروهی نوعی تقلب است که فرد در زمان انجام کارهای گروهی انجام میدهد.این مدل تنبلی نه تنها در فعالیت های فیزیکی بلکه در فعالیت های ذهنی و فکری هم قابل مشاهده است. هر چه تعداد مشارکت کننده ها بیشتر باشد فعالیت فکری اعضا هم رو به کاهش خواهد رفت بطوریکه در یک نقطه از بزرگی گروه حالت لختی و یکنواختی روی خواهد داد.
خوب راهکار مقابله با تنبلی گروهی چیست؟
ابتدا باید گفت دو عامل اصلی منجر به تن پروری اجتماعی خواهد شد
اول : بزرگ بودن اندازه گروه
دوم: فقدان انگیزه کافی برای وارد شدن و باقی ماندن در گروه
اما درمان
1-
ایجاد گروه های کاری کوچک 
2-
واگذاری مسئولیت های دقیق قابل اندازه گیری و پیگیری به هر یک از اعضاء
3-
فراهم کردن بستری که تلاش هر یک از اعضا گروه مورد مشاهده اعضا دیگر هم قرار بگیرد تا حس رقابت در خدمت شکل گیرد.
4-
پاداش به هر عضو بر مبنای سهم و نقش او
5-
خلاص کردن گروه از شر تنبل ها!
6-
انتخاب جنسیت مناسب در برخی فعالیت ها ،این روش برانگیختگی اجتماعی ایجاد خواهد کرد.
7-
آگاهی تیم ها نسبت به این پدیده خود کمک میکند از ورود این عارضه در بطن گروه جلوگیری شود.
8-
آموزش مسئولیت پذیری از کمترین سنین ، برای نمونه ژاپنی ها در سیستم آموزشی خود از این مدل بهره میبرند.
در کل در این روزها تنبلی و تن پروری اجتماعی پدیده ای خطرناک در جامعه ماست که باید با #مهارت طبیب اش باشیم.


به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان

به عصر سوگند، (۱) که انسانها همه در زیانند. (۲) مگر کسانی که ایمان آورده، و اعمال صالح انجام داده اند و یکدیگر را به حق سفارش کرده، و یکدیگر را به شکیبائی و استقامت توصیه نمودند. (۳) ﴿العصر

اهل هرکجای دنیا که باشید، به پوشیدن پیراهنی افتخار خواهید کرد که پرچم کشورتان بر آن نقش بسته باشد، برای آن خواهید گریست، خواهید جنگید و خواهید مرد.

از خطرات پنهانی که هر ساله به تیم ملی آسیب می‌زند و معمولا بی تفاوت از کنار آن عبور می‌کنیم، فراموش شدن عدد بزرگی از نیرو‌های آموزش دیده و توانمند است که چندین بار آزموده شده اند و ما بالاجبار تن به خطا داده و آن‌ها را دوباره می‌آزماییم.  آن‌هایی را «عضو تیم ملی» می‌نامیم که از مسابقات حذفی گذشته باشند و ویزایشان برای شرکت در مسابقات جهانی را در دست داشته باشیم. همین خط کشِ ویزا، خطراتی را در پی‌خواهد داشت.

۱- خطر سازمانی و ارزشی ایجاد شدن مافیای مهارتی

همه بر این امر واقفیم که سازمان فنی و حرفه‌ای به عنوان متولی مهارت آموزی در کشور به نسبت دیگر سازمان‌ها و وزارت‌خانه‌ها با ماموریت مشابه، به لطف عدم اقبال خانواده‌ها به مهارت آموزی چند دهه‌ی گذشته از «مافیا» تا حد زیادی مصون مانده است. حداقل تبلیغ کتاب‌های «کمک مهارتی» که محصول کارتزین از عناوین حیوانات جنگل و رنگ‌ها را با خود یدک بکشند را در سیمای ملی نمی‌بینیم. یا اگر کسی مسابقات ملی مهارت را نمی‌شناسد مایه‌ی خرسندی است که تصویر رقابت کننده‌های دوره‌های قبل مسابقات جهانی را هم از بیلبورد‌های مستقر در چهار راه‌های شلوغ پایتخت با پلاکارد فلان موسسه در ذهن ندارد.

۲- ایجاد انزوا و عدم رغبت رقابت کنندگان استانی برای کمک به «نماینده‌ی کشور

در اردو‌های متمرکز، رقابت بین نمایندگان استان‌ها چنان بالا می‌گیرد که برخی از مربیان بر این باورند که اولین اردوی متمرکز «بهترین دوره‌ی آموزشی» در بین اردو‌هاست؛ در حالی که تنها تفاوت اساسی اردو‌های بعدی «عدم حضور رقبا» است.

باید در هر نقش از مربی تا کادر اجرایی استان‌ها گلبانگ سربلندی بر آسمان بزنیم و فارغ از رتبه‌ی حائز شده در رقابت‌های کشوری رقابت کننده‌ی خود را «عضو تیم ملی» بدانیم. اجازه دهیم تا «نخبه»‌ی مهارتی استان‌ما ماموریت خود در مسابقات مهارت را به پایان برساند و با افزایش مراودات فنی و دوستانه با «نماینده‌ی تیم ملی»، تاثیر مستقیم بر نتیجه‌ی مسابقات جهانی بگذارد.

راهکار

فاصله‌ی امتیازات کسب شده توسط نماینده‌های کشورمان با رقیب‌های مدال آورشان گاهی بسیار نزدیک است. نمایندگان استان‌ها می‌توانند نقش خود در سرافرازی تیم ملی را بدون واسطه و بی آلایش به وسیله پیشنهادات زیر پر رنگ تر کنند:

۱- میزبانی از نمایندگان کشوری در استان خود به جهت اشتراک منابع و تقویت روحیه‌ی ایشان. همچنین می‌توانند از این فرصت به جهت ارتقا فرهنگ مهارت آموزی استان خود بهره برده و از ایشان برای سخنرانی در جمع مهارت آموزان دانشکده‌های فنی، رسانه‌ها، نمایشگاه‌ها و یا رویداد‌های استان دعوت به عمل آورند.

۲- عضویت در چت روم‌های اینترنتی مشترک برای رفع سریع مشکلات علمی و به اشتراک گذاشتن ترفند‌ها. استان می‌تواند از نتایج حاصل شده در ارتقا سطح فنی شرکت کننده بهره ببرد.

۳- طراحی نمونه سوال. استان می‌تواند از این امر در به روز ماندن اطلاعات کارشناسان بهره ببرد.

۴- پژوهش راه‌کار‌ها، برون سپاری فرایند‌های وقت‌گیر و توزیع فشار تمرین‌ها. این مهم باعث با تجربه‌تر شدن نمایندگان استانی و بازیابی سریع‌تر روحیه‌ی ایشان می‌شود؛ با درک آنکه زحماتشان بیهوده و بی‌ثمر نبوده است و در افتخار ارتقا رتبه‌ی کشور مستقیما سهیم‌اند.

 

tayeb 

محمدرضا طیبی

عضو تیم ملی مهارت ایران در مسابقات جهانی ابوطبی 2017 رشته راهکارهای نرم افزاری برای تجارت

یکشنبه, 02 دی 1397 21:01

پژوهشگران آموزشی معتقدند بایستی مهارتهای نرم مثل تفکر نقادانه،روابط اجتماعی،خلاقیت،تکنیک های حل مسئله ، تحلیل و ارزیابی داده در دستور کار فعالان آموزشی و در خدمت الگوهای آموزشی قرار بگیرد این در حالی است که تا به امروز هیچ محقق و دانشمند،کارآفرین برتر ،نخبه علمی با این الگو آموزشی به دنیا معرفی نشده !!!...
اصرار پژوهشگران آموزشی در اجرای این الگو و کسب این مهارتها چیست؟!!!

 

عضویت در کانال مهارتی رویان 

با ما در تماس باشید

عضویت در خبرنامه